خانه > نکات جالب > شاید فقط با یک خط…

شاید فقط با یک خط…

سلام

ما ملت عجیب غریبی هستیم… اینو نه که من بگم، همه قبول دارند… یکی از چیزهایی که خود من بعنوان یه ایرانی بدجوری درگیرشم اینه که نمیتونم به کارهام و به زندگیم و رفتارهام انسجام بدم… و اگر هم در بخشی خیلی تصادفی انسجام ساختاری بوجود میاد بسیار شکننده و مقطعی هست… عاشق اینیم که هرکاری رو به روش خودمون و فارغ از اصول و منطق استانداردش انجام بدیم… کلاً برای ایرانی ها سخته که تو یه چهارچوب و قانون رفتار کنند… همیشه حتی وقتهایی که هیچ منفعتی هم برامون نداره (و یا حتی گاهی ضرر!!!! هم داره) دنبال دور زدن قانون و شکستن اون هستیم…


کلاً تو پروتکل رفتار کردن و قاعده مند بودن رو نمیپسندیم… حالا درسته که برخی اوقات این به خلاقیت منجر میشه، ولی در نود و نه درصد موارد فقط ضربه زده به اجتماعمون…

حالا اینو داشته باشیم … از طرف دیگه شکی نیست که مثلاً یه بچه ای که از پدر و مادر ایرانی تو یه کشور خارجی بدنیا میاد خیلی از این خصوصیات رو نداره و این نشون میده بیشتر این رفتارها و ساختارهای ذهنی عمدتاً اکتسابی هستند.

خیلی تصادفی هفته پیش داشتم به این فکر میکردم که وقتی میخواهند نوشتن (بعنوان پایه اصلی علم) رو به ما یاد بدند یک خط راست کشیدند و گفتند این خط المیزان یا همون خط کرسی شما هست و حروف روی اون مینشینند و خب حالا برید روی اون بنویسید… نمیگم که رسم الخط فارسی قائده نداره، ولی قبول کنید که استاندارد درستی و کاملی ارائه نشده برای اینکار… هرکسی میتونه چند میلیمتر بالا و پایین کنه حروف رو رو یا کمتر و بیشتر حرفی رو بکشه… و کلاً جا برای بازی زیاد داره… و دستمون برای هرگونه تنظیم دلخواه باز هست.

ولی وقتی میخواهید املای کلمات در زبانی مثل انگلیسی رو یاد بگیرید از همون اول دو خط میکشند و میگند حروف با فلان قائده بین این دو خط باید قرار بگیرند… بمحض اینکه هم از این استاندارد عدول کنیم، نوشته مون سریع ناهنجاری خودش رو نشون میده.

حالا نمیگم که مثلاً یه خط کرسی دیگه اضافه کنیم به رسم الخط فارسی، ولی خداییش همین پارامترهای کوچک هست که (خواسته و ناخواسته) یادمون میده هروقت و هرجوری دلمون خواست ساز خودمون کوک کنیم و بزنیم…

از ما که گذشت ولی برای نسل آینده دو خط بزارید جهت آموزش نوشتنشان… اگر بیست سال بعد نتیجه نگرفتید هرچی دلتون میخواد بمن بگید و شخصاً هم حاضرم هزینه تمام خطوط اضافی رو پرداخت کنم.

پستهای مشابه:

Categories: نکات جالب
  1. ۲۹ بهمن ۱۳۸۸ در ۰۰:۴۲ | #1

    این پاراگ راف اول دقیقا منم مشکل انسجام را دارم.

    ولی یک چیزی بگم من جروف انگلیسی را زود یاد گرفتم ولی هنوز ترتیب فارسی را نه چرا

    حرف هایتان یک جوری اموزنده بودا
    پاسخ مسعود زمانی : من خودم این متنم اصلاً انسجام نداره… ولی تغییرش نمیدم تا سندی باشه برای نوشته هام

  2. ۲۹ بهمن ۱۳۸۸ در ۰۲:۰۲ | #2

    shoma begu 10 ta na 20 ta ..na aslan 200 ta khat.. baba kare ma az in harfa gozashte … shoma doa kon khoda hama ro be serate mostaghim hedaiat kone … hala inke chand tas ziad mohem nist
    پاسخ مسعود زمانی : انشاللله… و من الله توفیق

    (:

  3. ۱ اسفند ۱۳۸۸ در ۲۳:۴۸ | #3

    وب لاگ جالبی دارین. حیف که فرصت نیست همیشه سر بزنم. اما سعی می کنم بیام.

    ممنون که همیشه به لاگم سر می زنی.

    موفق باشی همیشه
    پاسخ مسعود زمانی : مرسی از محبتت

  4. ۴ اسفند ۱۳۸۸ در ۱۸:۴۵ | #4

    up ..up .. up !up konid plz….sooooooon.
    پاسخ مسعود زمانی : چشم… همین امشب

  5. ۶ اسفند ۱۳۸۸ در ۲۱:۱۹ | #5

    سلام

    جسارت من رو ببخشید ولی باید عرض کنم با وجود صحیح بودن هردو مطلبی که در ابتدا عنوان کردید و مثالی که اوردید، این دو مسئله با هم ارتباطی ندارند.

    بخش اولی که ذهن من رو هم به خودش خیلی مشغول کرده، یک مسئله جامعه شناختی هست که به آنومی یا آشفتگی اجتماعی معروفه.به طور خلاصه وضعیتی هست که افراد به جامعه ای که در اون زندگی می کنند و قوانین و هنجارهای اون جامعه احساس تعلق و پایبندی ندارند.

    نظریات زیادی برای دلایل این موضوع و پیامدهاش و همینطور راه حل هاش وجود داره که نه این یه ذره جا برای گفتنش کافیه و نه من خیلی در بیان اونها مهارت دارم!

    فقط خواستم بگم مثال مناسبی براش نزدید.

    اگه فرصتی بود و تونستم درباره این موضوع بنویسم از شما خواهش میکنم بخونید و نظرتون رو بگید.

    ببخشید که پرچونگی کردم.
    پاسخ مسعود زمانی : کاملاً درسته… قبول دارم مثال زیادی خوبی نبود… ولی خب من به اندازه خودم و حوصله ام در مقام آسیب شناسی مسائل پیرامونی خودم درمیام… در کل رسالت من این نبوده که بخوام چیزی رو اثبات کنم… فقط نکته ای بنظرم اومد و خوستم با یه مقدمه (آبکی!!!) بیانش کنم… خوشحالم که اینقدر با دقت مطلب رو خوندید.. سعی میکنم در آینده بیشتر روش کار کنم

  6. ۶ اسفند ۱۳۸۸ در ۲۱:۲۱ | #6

    البته من اول بهتره برم دکتر! چون این کد تصویری رو ۱۰ بار وارد کردم و ازم غلط املایی انشایی گرفت!

    خدا اول همه مریضای اسلام رو شفا بده بعد من خودم مشکل جامعه رو حل میکنم اصلا!
    پاسخ مسعود زمانی : و ما را هم ایضاً شفا بخشد

    آمین (;

  1. بدون بازتاب

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: